ညလေးကို လွမ်းတဲ့ညက တိမ်တွေဟာ ဘယ်နား အနည်ထိုင်နေ မသိ …
ဗလာကျင်းနေတဲ့ ကောင်းကင်ကြီးမှာ လမင်းက ကိုယ့်ချစ်စိတ်ကူးလိုလေ …
ကြယ်လေးတွေ တဖွားဖွားပွင့်လန်းနေကြတဲ့ တောရိုင်းပန်းငယ်လေးတွေနှယ် …
တစ်ချိန်က မင်းနဲ့ကိုယ် ကြည့်ရယ်မောခဲ့ကြသလို … ၊
… လွမ်းတယ် … လေပြည်ညှင်းတွေ ကိုယ့်ရင်တွင်းစကားသံပါကွယ် …
နာရီသံတွေ အကောင်းဆုံးတရားတစ်ပုဒ်ပါ …
ပင့်သက်ရှိုက်မောတွေ … သက်လွန်ဝေဒနာ ဖြေရာမရှိရဲ့အစလေကွယ် …
